\u201eSzko\u0142a dla Rodzic\u00f3w\u201d to inicjatywa stworzona po to, aby u\u0142atwi\u0107 rodzicom dzieci ucz\u0119szczaj\u0105cych do naszego O\u015brodka wsp\u00f3lne spotkania, daj\u0105ca mo\u017cliwo\u015b\u0107 wymiany do\u015bwiadcze\u0144, opowiedzenia o swoich trudno\u015bciach i problemach. To tak\u017ce wsparcie specjalist\u00f3w w rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w, zar\u00f3wno psychologicznych, jak i tych zwi\u0105zanych z codziennym funkcjonowaniem rodziny z dzieckiem niepe\u0142nosprawnym. W oparciu o program \u201eSzko\u0142y dla Rodzic\u00f3w\u201d spotkania mia\u0142y na ceku podniesienie kompetencji wychowawczych rodzic\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Prowadzone zaj\u0119cia umo\u017cliwi\u0142y rodzicom pog\u0142\u0119bienie wiedzy o osob\u0119 samym oraz o stosowanych metodach wychowawczych. W trakcie zaj\u0119\u0107 poruszano kwestie wychowania dzieci, wyznaczania granic, m\u00f3wienia o uczuciach i udzielania pomocy w radzeniu sobie z emocjami dziecka. Ponadto zach\u0119cano do wsp\u00f3\u0142pracy, samodzielno\u015bci i wskazywano metody rozwi\u0105zywania konflikt\u00f3w. Najbardziej rodzicom podoba\u0142a si\u0119 tematyka z zakresu komunikacji z dzieckiem (wyra\u017cania, nazywania i okazywania emocji) oraz inteligencji wielorakich i mo\u017cliwo\u015b\u0107 ich rozwijania u dzieci).<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119kujemy wszystkim rodzicom za wsp\u00f3lnie sp\u0119dzony czas.<\/p>\n\n\n\n
W ramach Szko\u0142y dla Rodzic\u00f3w:<\/p>\n\n\n\n
Temat 1: <\/strong>Jak pom\u00f3c dziecku radzi\u0107 sobie z uczuciami?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Temat 2: Co przeszkadza nastolatkom w rodzicach?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Temat 3: Czy Twoje dziecko ch\u0119tnie odrabia zadania domowe?<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Temat 1: <\/strong>Jak pom\u00f3c dziecku radzi\u0107 sobie z uczuciami?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Uczucia s\u0105 podstaw\u0105 rozwoju cz\u0142owieka, warto\u015bciow\u0105 i istotn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 ludzkiej natury. Traktowane z nale\u017cyt\u0105 trosk\u0105 i szacunkiem mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 podstaw\u0105 dalszego rozwoju i osi\u0105gni\u0119cia dojrza\u0142o\u015bci. Uczucia s\u0105 po prostu faktem, s\u0105 moralnie neutralne, s\u0105 cennym darem i istotnym wsparciem w naszym \u017cyciu. Bez nich niemo\u017cliwe by\u0142oby zrozumienie innych ludzi i wchodzenie z nimi w prawid\u0142owe relacje. (J. Sakowska)<\/p>\n\n\n\n Wszystkie stany emocjonalne mo\u017cna zaakceptowa\u0107 \u2013 pewne dzia\u0142ania nale\u017cy ogranicza\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Cz\u0119sto nie pozwalamy sobie na te uczucia i emocje, kt\u00f3rych woleliby\u015bmy nie mie\u0107. Nie lubimy odkrywa\u0107 w sobie uczu\u0107 nieprzyjemnych. Je\u017celi jednak nie pozwolimy sobie na ten rodzaj uczu\u0107, nie poznamy tego, co naprawd\u0119 czujemy, a tylko to, co uwa\u017camy, \u017ce powinni\u015bmy czu\u0107. Pozwalanie oznacza m\u00f3wienie sobie: Mog\u0119 przyzna\u0107 si\u0119 do tych uczu\u0107<\/em>, a nast\u0119pnie branie odpowiedzialno\u015bci za dzia\u0142ania podj\u0119te pod ich wp\u0142ywem. Dopuszczanie naszych przykrych, niewygodnych prze\u017cy\u0107 emocjonalnych nie oznacza jednak przyzwolenia na wy\u0142adowanie ich na innych. Oznacza natomiast wzi\u0119cie ich pod kontrol\u0119 i obcowanie z bli\u017cszym prawdzie, a nie wyimaginowanym obrazem samego siebie. Stanowi te\u017c przyzwolenie na rzeczywiste istnienie tych cz\u0119\u015bci nas samych, kt\u00f3rych nie chcemy i do kt\u00f3rych wolimy si\u0119 nie przyznawa\u0107. Jedynie \u015bwiadomie przyjmuj\u0105c ich istnienie, potrafimy je kontrolowa\u0107 i nie dopuszcza\u0107 do sytuacji, gdy wt\u0142aczane do wewn\u0105trz p\u0119kn\u0105, wydostan\u0105 si\u0119 na zewn\u0105trz i zdominuj\u0105 nasze dzia\u0142ania. (Nash)<\/p>\n\n\n\n Kiedy pozwolimy sobie na istnienie uczu\u0107, mo\u017cemy podj\u0105\u0107 decyzj\u0119, Dzi\u0119ki wiedzy o uczuciach i emocjach, potrafimy si\u0119 kontrolowa\u0107, mo\u017cemy nauczy\u0107 si\u0119 sposob\u00f3w uwalniania od nich, wyra\u017cania ich bez wyrz\u0105dzania krzywdy innym. \u017bycie emocjonalne powinno nam s\u0142u\u017cy\u0107 i dostarcza\u0107 energii do podejmowanych dzia\u0142a\u0144.<\/p>\n\n\n\n (J. Sakowska)<\/p>\n\n\n\n Aby pom\u00f3c dziecku, \u017ceby radzi\u0142o sobie z w\u0142asnymi uczuciami:<\/u><\/strong><\/p>\n\n\n\n 1. S\u0141UCHAJ DZIECKA BARDZO UWA\u017bNIE.<\/strong><\/p>\n\n\n\n a) Dobre s\u0142uchanie wymaga kontaktu wzrokowego z osob\u0105 m\u00f3wi\u0105c\u0105. Oznacza to przerwanie swoich zaj\u0119\u0107, od\u0142o\u017cenie gazety, wy\u0142\u0105czenie telewizora.<\/p>\n\n\n\n b) Dobre s\u0142uchanie nie zak\u0142ada nigdy, \u017ce si\u0119 wie, co druga osoba powie. Jedn\u0105 z przyczyn zamkni\u0119cia si\u0119 drugiej osoby jest przypisywanie jej czego\u015b, czego tak naprawd\u0119 nie mia\u0142a na my\u015bli. d) Dobre s\u0142uchanie zak\u0142ada brak przesadnej reakcji i natychmiastowego dzia\u0142ania. Lepiej jest zako\u0144czy\u0107 ca\u0142\u0105 rozmow\u0119, a p\u00f3\u017aniej, po przemy\u015bleniu, podj\u0105\u0107 dzia\u0142anie za zgod\u0105 dziecka. Natychmiastowa, impulsywna reakcja sprawia, \u017ce dzieci boj\u0105 si\u0119 tego, co mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 w przysz\u0142o\u015bci, a to prowadzi do zerwania nici porozumienia. Cierpliwo\u015b\u0107 jest kluczow\u0105 spraw\u0105 w budowaniu zaufania i otwarto\u015bci mi\u0119dzy rodzicem a dzieckiem.<\/p>\n\n\n\n e) Dobre s\u0142uchanie oznacza akceptacj\u0119 i nie wy\u015bmiewanie si\u0119 z tego, co dziecko m\u00f3wi. Mo\u017cna dziecka nie rozumie\u0107, ale wy\u015bmiewanie go i krytykowanie obni\u017ca poczucie jego warto\u015bci i skutecznie mo\u017ce przerwa\u0107 ni\u0107 porozumienia.<\/p>\n\n\n\n Aktywne s\u0142uchanie dzia\u0142a, gdy:<\/p>\n\n\n\n \u2013 masz ochot\u0119 i czas, by s\u0142ucha\u0107;<\/p>\n\n\n\n \u2013 rzeczywi\u015bcie jeste\u015b gotowy zaakceptowa\u0107 stany emocjonalne swojego dziecka; Aktywne s\u0142uchanie nie dzia\u0142a, gdy:<\/p>\n\n\n\n \u2013 manipulujesz dzieckiem, czyli chcesz doprowadzi\u0107 do tego, aby zrobi\u0142o to, o co ci chodzi,<\/p>\n\n\n\n bez uwzgl\u0119dnienia jego potrzeb i zdania;<\/p>\n\n\n\n \u2013 \u201eotwierasz drzwi\u201d, by zaraz \u201ezamkn\u0105\u0107\u201d je ocen\u0105;<\/p>\n\n\n\n \u2013 usi\u0142ujesz s\u0142ucha\u0107, gdy nie masz czasu; \u2013 stosujesz aktywne s\u0142uchanie, gdy dziecko potrzebuje po prostu informacji.<\/p>\n\n\n\n 2. ZAAKCEPTUJ JEGO UCZUCIA (np. kr\u00f3tkimi \u201eoch\u201d, \u201emmm\u201d, \u201erozumiem\u201d).<\/strong><\/p>\n\n\n\n Dziecko, tak jak doros\u0142y, potrzebuje zrozumienia, kiedy prze\u017cywa silne uczucia. Nie jest wtedy w stanie nikogo s\u0142ucha\u0107. Nie przyjmuje rady, pocieszenia ani konstruktywnej krytyki. Najcz\u0119\u015bciej potrafi pom\u00f3c sobie samo, je\u015bli jest wys\u0142uchane i otrzymuje empatyczn\u0105 odpowied\u017a.<\/p>\n\n\n\n J\u0119zyka akceptacji i empatii trzeba si\u0119 uczy\u0107, gdy\u017c tym, czego ludzie najbardziej oczekuj\u0105, jest zrozumienie!<\/p>\n\n\n\n Wszelkiego rodzaju rady, r\u00f3wnie\u017c psychologiczne i filozoficzne, cz\u0119sto sprawiaj\u0105, \u017ce czujemy si\u0119 jeszcze gorzej. U\u017calanie si\u0119 i wsp\u00f3\u0142czucie pog\u0142\u0119biaj\u0105 nasz\u0105 frustracj\u0119, a zaprzeczanie uczuciom i bagatelizowanie ich budzi z\u0142o\u015b\u0107. Bardzo cz\u0119sto zwracamy si\u0119 do dzieci przez: filozofowanie, zaprzeczanie, dawanie rad, stawianie pyta\u0144, obron\u0119 drugiej osoby, wyra\u017canie \u017calu, zabaw\u0119 w psychoanaliz\u0119.<\/p>\n\n\n\n Istnieje ogromna r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy przyzwoleniem na wyra\u017canie prze\u017cy\u0107 emocjonalnych Trudno\u015bci w akceptowaniu uczu\u0107 dziecka:<\/p>\n\n\n\n \u2013 nie potrafimy akceptowa\u0107 uczu\u0107 dziecka, gdy nie akceptujemy swoich uczu\u0107; 3. OKRE\u015aL TE UCZUCIA<\/strong><\/p>\n\n\n\n Gdy chcemy pom\u00f3c dziecku rozpozna\u0107 i okre\u015bli\u0107 emocje, warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce: \u2013 trzeba uwa\u017ca\u0107 na dob\u00f3r s\u0142\u00f3w \u2013 przy okre\u015blaniu uczu\u0107 lepiej stosowa\u0107 komunikat: Wygl\u0105da na to, \u017ce\u2026, Wydaje mi si\u0119\u2026, Mam wra\u017cenie\u2026<\/em> ni\u017c: Wiem, co czujesz<\/em>.<\/p>\n\n\n\n \u2013 nie nale\u017cy obawia\u0107 si\u0119, \u017ce gdy nieprawid\u0142owo okre\u015blisz stan emocjonalny dziecka, zerwiesz z nim kontakt \u2013 ono samo to sprostuje (je\u015bli oczywi\u015bcie nie stwierdzasz autorytarnie, \u017ce wiesz, co ono czuje albo co powinno czu\u0107).<\/p>\n\n\n\n \u2013 zawsze mo\u017cna wr\u00f3ci\u0107 do sprawy, gdy w pierwszym momencie zareagujesz nieprawid\u0142owo (zaprzeczysz uczuciom, zignorujesz je).<\/p>\n\n\n\n 4. ZAMIE\u0143 PRAGNIENIA DZIECKA W FANTAZJ\u0118<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wyra\u017canie pragnie\u0144 dziecka w formie fantazji daje mu mo\u017cliwo\u015b\u0107 prze\u017cycia w wyobra\u017ani tego, czego nie mo\u017ce mie\u0107 w rzeczywisto\u015bci. (J. Sakowska)<\/p>\n\n\n\n Dziecko potrzebuje \u201eluster\u201d,<\/strong> w kt\u00f3rych mog\u0142oby dostrzec swoje mo\u017cliwo\u015bci i uczucia oraz je oceni\u0107. Takimi lustrami s\u0105 dla dziecka przede wszystkim rodzice. Przez obserwacj\u0119 swojego odbicia dziecko dowiaduje si\u0119, kim jest. Odczuwaj\u0105c np. g\u0142\u0119boki smutek, pocz\u0105tkowo nie jest tego \u015bwiadome. Smutek jest, istnieje, ale dziecko nie potrafi u\u015bwiadomi\u0107 sobie, \u017ce jest to jego w\u0142asne uczucie, \u017ce jest ono cz\u0119\u015bci\u0105 niego. Je\u015bli natomiast \u00f3w smutek b\u0119dzie dostrzegalny w lustrze, dziecko przyjmie je jako sw\u00f3j, stanie si\u0119 on jego cz\u0119\u015bci\u0105, a wnioskiem w psychice dziecka b\u0119dzie: \u201eMam prawo odczuwa\u0107 smutek, smutek jest czym\u015b dobrym\u201d.<\/p>\n\n\n\n Odbiciem smutku dziecka jest dostrze\u017cenie go przez rodzic\u00f3w. Widz\u0105 go, akceptuj\u0105, zatem dziecko otrzymuje od nich \u201eprzyzwolenie\u201d na to uczucie, kt\u00f3re stanie si\u0119 odt\u0105d cz\u0119\u015bci\u0105 jego \u017cycia. Je\u015bli natomiast rodzice sami nie maj\u0105 uregulowanej relacji do emocji nazywanej smutkiem, nie dostrzeg\u0105 jej r\u00f3wnie\u017c u swojego dziecka. Lustro b\u0119dzie puste, nieme, nie b\u0119dzie w stanie pokaza\u0107 dziecku (\u201eodpowiedzie\u0107\u201d na jego pytanie ), co si\u0119 z nim dzieje, co odczuwa.<\/p>\n\n\n\n Dziecko ogl\u0105da w lustrze wszystkie swoje uczucia. Je\u015bli doros\u0142y akceptuje np. strach<\/strong> dziecka, to mo\u017ce<\/strong> ono zauwa\u017cy\u0107 w lustrzanym odbiciu, \u017ce:<\/p>\n\n\n\n \u2013 uczucia s\u0105 dobre, maj\u0105 prawo istnie\u0107;<\/em><\/p>\n\n\n\n – jestem akceptowana\/y, gdy si\u0119 boj\u0119, to znaczy, \u017ce ja r\u00f3wnie\u017c mog\u0119 zaakceptowa\u0107 sw\u00f3j strach; Je\u015bli doros\u0142y nie akceptuje np. strachu <\/strong>dziecka, to mo\u017ce<\/strong> ono zauwa\u017cy\u0107 w lustrze: Kiedy stosowa\u0107 powy\u017csze umiej\u0119tno\u015bci?<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u2013 gdy dziecko ma problem lub prze\u017cywa trudne dla siebie uczucia,<\/p>\n\n\n\n \u2013 gdy jest czas na s\u0142uchanie,<\/p>\n\n\n\n \u2013 gdy dziecko ma ochot\u0119 na rozmow\u0119,<\/p>\n\n\n\n \u2013 gdy rodzic jest w stanie zaakceptowa\u0107 ka\u017cdego uczucia dziecka, Jeszcze o uczuciach<\/strong><\/p>\n\n\n\n Gdy doros\u0142y szanuje stany emocjonalne dziecka, dziecko uczy si\u0119 szacunku do osoby doros\u0142ej, kt\u00f3ra okazuje mu szacunek. M\u00f3wi\u0105c dziecku, \u017ce nie czuje tego, co czuje, pozbawiamy je naturalnego instynktu obrony (kt\u00f3ry opiera si\u0119 na odczuciach), pozbawiamy je pewno\u015bci siebie i ufno\u015bci we w\u0142asne si\u0142y. Kiedy uznajemy realno\u015b\u0107 prze\u017cy\u0107 emocjonalnych dziecka, rozwijamy u niego zdolno\u015b\u0107 post\u0119powania zgodnie z wewn\u0119trznymi bod\u017acami, umiej\u0119tno\u015b\u0107 dbania o swoje potrzeby. Aby nasza mi\u0142o\u015b\u0107 s\u0142u\u017cy\u0142a dzieciom, musimy krok po kroku nauczy\u0107 si\u0119, jak zamienia\u0107 j\u0105 na w\u0142a\u015bciwe s\u0142owa. Gdy na przyk\u0142ad si\u0119 gniewamy, tak\u017ce mo\u017cemy u\u017cywa\u0107 s\u0142\u00f3w, ale tylko takich, kt\u00f3re nie wyrz\u0105dzaj\u0105 szkody. Osobowo\u015b\u0107 dziecka jest jak \u201emokry cement\u201d, dobrze wi\u0119c wiedzie\u0107, jakie \u015blady na nim zostawiamy.<\/p>\n\n\n\n Rol\u0105 rodzic\u00f3w nie jest pilnowanie, by dziecko by\u0142o ci\u0105gle szcz\u0119\u015bliwe, ale by dojrzewa\u0142o, a w tym pomaga prze\u017cywanie \u017calu, gniewu, rozczarowania. Nie mo\u017cna chroni\u0107 dziecka przed tymi prze\u017cyciami, trzeba nauczy\u0107 je, jak sobie z nimi radzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n
co w danej sytuacji powinni\u015bmy z nimi zrobi\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n
c) Dobremu s\u0142uchaniu pomaga zadawanie m\u00f3wi\u0105cemu pyta\u0144 wyja\u015bniaj\u0105cych i powtarzanie innymi s\u0142owami tego, co si\u0119 zrozumia\u0142o: S\u0142ysz\u0119, \u017ce jeste\u015b zaniepokojona jutrzejszym spotkaniem, czy dobrze zrozumia\u0142am?<\/em><\/p>\n\n\n\n
\u2013 masz zaufanie do mo\u017cliwo\u015bci dziecka.<\/p>\n\n\n\n
a przyzwoleniem na dzia\u0142anie pod ich wp\u0142ywem.<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\u2013 wa\u017cniejsze wydaje nam si\u0119 to, jak dziecko si\u0119 zachowuje, od tego, co prze\u017cywa;
\u2013 walczymy z dzieckiem, aby nie czu\u0142o tego, co czuje, zamiast pom\u00f3c mu si\u0119 upora\u0107 z emocjami.
\u2013 zaprzeczamy niewygodnym uczuciom dziecka, tak naprawd\u0119 po to, aby uwolni\u0107 od nich siebie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 trudno jest rozpozna\u0107 uczucia i emocje dziecka, gdy nie starasz si\u0119 rozpozna\u0107 w\u0142asnych;
\u2013 nie nale\u017cy ingerowa\u0107 na si\u0142\u0119, gdy dziecko nie chce rozmawia\u0107;
\u2013 aby przem\u00f3wi\u0107 do serca dziecka, nie wystarczy techniczne opanowanie j\u0119zyka komunikacji;
\u2013 nie mo\u017cna pyta\u0107, dlaczego dziecko czuje to, co czuje.
\u2013 nie nale\u017cy reagowa\u0107 zaanga\u017cowaniem wi\u0119kszym, ni\u017c wymaga tego sytuacja, nie mo\u017cna powtarza\u0107 epitet\u00f3w, jakimi dziecko si\u0119 okre\u015bla.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 moja potrzeba ukojenia, pociechy jest czym\u015b dobrym, mog\u0119 z niej korzysta\u0107, mam prawo odczuwa\u0107 tak\u0105 potrzeb\u0119 oraz oczekiwa\u0107, \u017ce b\u0119dzie zaspokojona.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\u2013 strach nie jest czym\u015b dobrym, co mo\u017cna uzna\u0107 za cz\u0119\u015b\u0107 siebie;
\u2013 naucz\u0119 si\u0119 odwraca\u0107 uwag\u0119 od strachu, np. poprzez skupienie si\u0119 na czym\u015b zupe\u0142nie innym;
\u2013 moich potrzeb nie nale\u017cy traktowa\u0107 powa\u017cnie, a najlepiej o nich zapomnie\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\u2013 gdy rodzic wierzy, \u017ce dziecko poradzi sobie z problemem.<\/p>\n\n\n\n